Το εργο του Οικοτροφειου

Η ιδέα της ίδρυσης του Αμαλιείου Ορφανοτροφείου Κορασίων ανήκει στη Μαρία Υψηλάντη, η οποία κατόρθωσε με τη συνδρομή διακεκριμένων και φιλανθρώπων κυριών της αθηναϊκής κοινωνίας να την κάνει πραγματικότητα. Η Βασίλισσα Αμαλία, ονομαστή για την ενεργητικότητα, την ισχυρή θέληση και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, το έθεσε υπό την προστασία της, ενώ σπουδαίες Ελληνίδες, όπως η Ιφιγένεια Συγγρού, η οποία υπήρξε Πρόεδρος τριανταένα χρόνια, μέχρι τον θάνατό της, προσέφεραν την αγάπη και τη φροντίδα τους στα ορφανά και άπορα κορίτσια.

Η αγάπη και η φροντίδα ήταν οι ακρογωνιαίοι λίθοι στήριξης του έργου του Αμαλιείου, οι οποίες ξεκινούσαν από το ενδιαφέρον που έδειχναν οι κυρίες προς τα κορίτσια, αλλά και τα μεγαλύτερα κορίτσια προς τα μικρότερα, τα οποία φρόντιζαν και περιποιούνταν σαν αδελφές.

Σκοπός του Ορφανοτροφείου δεν ήταν μόνο να καλύπτει τις βασικές ανάγκες των κοριτσιών, αλλά και να διαμορφώνει γυναίκες, οι οποίες θα είχαν γαλουχηθεί με αρχές και υψηλές χριστιανικές αρετές και θα διέθεταν ήθος, προσωπικότητα και επαγγελματικές δεξιότητες. Γι’ αυτόν τον λόγο μέσα στο Αμαλίειον λειτουργούσε εξατάξιο δημοτικό σχολείο, αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Παιδείας ως δημόσιο, όπου τα κορίτσια μάθαιναν ανάγνωση, γραφή, αριθμητική, ιστορία και διαπαιδαγωγούνταν χριστιανικά. Επειδή απαραίτητο στοιχείο της γυναικείας μόρφωσης ήταν και η επαγγελματική μόρφωση, ο Κανονισμός όριζε να μαθαίνουν τα κορίτσια ραπτική, υφαντουργία, χειροτεχνία και μαγειρική, έτσι ώστε να είναι ικανές να εργαστούν, αλλά και να φροντίσουν τα παιδιά τους. Επιπλέον, τα κορίτσια πήγαιναν σε διαλέξεις, παρακολουθούσαν θεατρικές παραστάσεις και επισκέπτονταν μουσεία καθώς και αρχαιολογικούς χώρους. Σπουδαία καινοτομία αποτέλεσε το 1934 η απόφαση της Διοικούσης Επιτροπής  να επιτρέψει στις μαθήτριες, οι οποίες το επιθυμούσαν να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε εξωτερικά δημόσια σχολεία, γυμνάσια ή επαγγελματικά, και να διαμένουν στο Αμαλίειον.

Στα νεώτερα χρόνια το Αμαλίειον συνέχισε να επιτελεί τον σκοπό του, να προσφέρει διαμονή, διατροφή, αλλά, κυρίως προστασία, φροντίδα και εκπαίδευση σε κορίτσια που ήταν ορφανά ή τελούσαν σε ανάγκη. Τα κορίτσια φοιτούσαν σε σχολεία της περιοχής, ενώ παρακολουθούσαν μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας μέσα στο Αμαλίειον. Παράλληλα, παραδίδονταν μαθήματα ξένων γλωσσών και υπολογιστών, όπου τα κορίτσια έπαιρναν τα αντίστοιχα διπλώματα.

Το 2000 μετονομάστηκε σε Αμαλίειον Οικοτροφείον Θηλέων, ενώ από το 2004 άρχισε να λειτουργεί  παράλληλα με το Μαθητικό Τμήμα και ως Φοιτητική Εστία. Από το 2014 λειτουργεί μόνο ως Φοιτητική Εστία παρέχοντας ηθική στήριξη, οικονομική ενίσχυση και πνευματική ανάπτυξη σπουδαστριών Ανωτάτων, Ανωτέρων και Μέσων, Τεχνικών και Επαγγελματικών Ιδρυμάτων, που είναι ορφανές από δύο ή ένα γονέα, δεν έχουν οικονομική ευχέρεια, είναι μέλη πολυτέκνων οικογενειών ή οικογενειών που περιλαμβάνουν άτομα με ειδικές ανάγκες και διακρίνονται για την επιμέλεια και το ήθος τους.